ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | |||||
3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
شهادت، به آسمان رفتن نیست، به خود آمدن است.
نزدیک عملیات بود. میدانستم دختردار شده . یک روز دیدم سر پاکت نامه از جیبش زده بیرون. گفتم : این چیه ؟ . گفت : عکس دخترمه. گفتم: بده ببینمش. گفت: خودم هنوز ندیدمش. گفتم چرا؟ . گفت : الان موقع عملیاته. میترسم مهر پدر و فرزندی کار دستم بده. باشه بعد!
خوشبختی و سعادت بزرگترین آرزوهای آدمی بوده.
توی زندگی نیاز به شاخص داریم تا گم نشیم. یادمون نره کی بودیم، الان کجاییم و کجا میخوایم بریم. قرآن و عترت بهترین شاخص ما هست. شهیدان ترجمه این دو اند و شهادت فعل عمل کردن به آنها . در راه شهادت گام برداشتن یعنی سعادت. و سعادت تنها در رسیدن به معبودمون حاصل میشه.
شهادت:
یک آرزو / حس پاکی / حس دوست داشتن / حس قشنگی/ عاشق / غیرت / بزرگ / تشنه حقیقت .
به آسمان رفتن :
هجرت / نور/ ملکوت / عظمت / عاشق / معاد / حس سبکی / پرواز / عرش / بی انتها و بی پایان.
به خودمان آمدن:
انسان / خواب غفلت / عاشق / کوردلی / نا بینایی / غرور / فرش / تجربه / جایزالخطا / رقابت .
و شهادت به آسمان رفتن نیست،که به خود آمدن است.
آنها زنده اند، چون راهشون زندس. الله اکبر.